• Στην αρχή ήταν το Χάος(που ήταν τελείως άδειο)και το Έρεβος (που ήταν μέσα στο Χάος κάπου.Και ήταν τόσο συμπυκνωμένο που δεν είχε κίνηση μέσα του{ήταν μια μάζα πολύ σκληρή}). Κάποτε λέει ο Παππούς μας ο ΗΣΙ ΟΔΟΣ: Παρότι Θεολόγος. ότι κάποτε πέρα από Θεούς ή Ανθρώπους, εμφανίστηκε ο Πρώτο γόνος Μέγας Θεός ΕΡΩΣ.Που ήταν ένας μικρός Άγγελος,με μακριά ξανθά μαλλιά, φτερούγες στην πλάτη του και έπαιζε διαρκώς, κοντά στο μοναδικό πράγμα στο τότε Κόσμο το Έρεβος. Μια μέρα εκεί που σκάλιζε με το νυχάκι του το Έρεβος του ήρθε η ιδέα να γδάρει το Έρεβος και τράβηξε μια λάμα στρογγυλή από αυτό.Την πετούσε στο Χάος και εκείνη γυρνούσε πάλι πίσω ή την κυνηγούσε να την πιάσει.Για να την έχει πάντα μαζί του, έκοψε λίγα μαλλιά του τα έκανε χορδή και έδεσε τις δυο άκρες του τόξου για να το έχει στον ώμο του ανάμεσα από τις φτερούγες του. Κάποια άλλη στιγμή
• τραβώντας την χορδή άκουσε την πρώτη μουσική του. Αυτό του άρεσε ακόμα πιο πολύ. Μετά από καιρό προσπάθησε να βγάλει και δεύτερο κομμάτι από το Έρεβος. αυτό ήταν πιο μικρό, έβαλε τα μαλλιά του πάλι.Και ήταν το δοξάρι του στην πρώτη λύρα του Κόσμου . Μετά από καιρό έπαιζε με τόση μανία που,του ξέφυγε το δοξάρι και μάγκωσε στην χορδή του Τόξου και πετάχτηκε απότομα μακρυά του. Αυτό του άρεσε πιο πολύ και του μπήκε η ιδέα να τελειοποιήσει το τόξο με το βέλος για να το τραβά και να πατιέται μακρυά.... Έτσι ίσιωσε το δοξάρι (με χέρια και πόδια) έβγαλε τις χορδές,και άρχισε να τοξεύει στο χάος. Όταν έβαλε στόχο του,το ΈΡΕΒΟΣ και το σημάδεψε, όταν το βέλος χώθηκε μέσα στο έρεβος . Μετά προσπάθησε να τραβήξει την άκρη από το βέλος για να το πάρει μαζί του και δεν έβγαινε αυτό.Ο ΕΡΡΩΤΑΣ έβαλε τα κλάματα. Έβαλε το τόξο στον ώμο του. Έπιασε με τα δυο του χέρια σφικτά την άκρη του βέλους που εξείχε. Έβαλε τα δυο του ποδαράκια να σπρώχνουν την επιφάνεια και με τις Φτερούγες του να κτυπούν δυνατά προς την έξοδό του Βέλους.Τότε ακούστηκε ένας υποχθόνιος κρότος μέσα από το Έρεβος σαν να βουίζουν τα έγκατα και όλα τα μέρη του, Δυνατά σαν να σπάζουν εκατομμύρια σωματίδια από τα δίπλα τους και ο τριγμός να είναι αλυσιδωτός στο άπειρο Χάος.Τότε σπάει για πρώτη φορά το συμπαγές Έρεβος σε πολλούς Γαλαξίες και Νεφελώματα.Και άρχισαν τα μέρη του Έρεβος, ΠΟΥ ενωνόταν με το Χάος. Ο ΕΡΡΩΤΑΣ έτρεχε με την ταχύτητα της σκέψης του,για να σωθεί από αυτήν την Μεγάλη Έκρηξη του Σύμπαντος.Και όταν έφτασε μακρυά τότε βλέποντας πως ερχόταν πάνω του η ΓΑΙΑ και γύρω της ο Ουρανός. Τέντωσε πάλι στο βέλος του στην χορδή του τόξου του .Και σημάδεψε για να δει τι θα απογίνει.Το βέλος του τώρα πια ένωνε τα πάντα με ΑΓΑΠΗ με ΈΡΩΤΑ,με Ένωση. ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ...ΈΡΡΩςΣΘΈ.
  .